Częstochowa, jedno z najsłynniejszych miejsc kultu maryjnego w Polsce i jedno z najważniejszych na świecie, dzięki wstawiennictwu Maryi w sposób cudowny obecnej w narodzie polskim w wizerunku Ikony Matki Bożej Częstochowskiej, dokonuje wielu uzdrowień duszy i ciała proszących ją pielgrzymów.

Dla Rodziny Arnoldowej, tj. Księży Werbistów, Służebnic Ducha Świętego, Służebnic Ducha Świętego od Wieczystej Adoracji, Przyjaciół i Dobrodziejów Misji oraz Rodziców i Krewnych misjonarzy i misjonarek, dzień 29/30 kwietnia 2006r. głęboko zapadnie w pamięci, gdyż mogliśmy spotkać się na V Dziękczynnym Czuwaniu Modlitewnym Rodziny Arnoldowej u Tronu Jasnogórskiej Matki Kościoła pod hasłem: Te Deum Laudamus, z okazji 130 rocznicy założenia Zgromadzenia Słowa Bożego. Jednocześnie pragnęliśmy wyśpiewać Trójjedynemu Bogu Te Deum Laudamus za błogosławieństwo okazywane dziełu św. Arnolda Janssena, które by nie przetrwało, gdyby nie modlitwa i ofiara oraz zaangażowanie rzeszy Przyjaciół i Dobrodziejów Misji.

Przez przemożne i matczyne wstawiennictwo Czarnej Madonny chcemy błagać Boże Miłosierdzie o potrzebne łaski dla naszych misjonarzy i misjonarek w ich niełatwej posłudze misyjnej. Wpatrzeni w obraz niestrudzonego misjonarza naszych czasów, Sługi Bożego Jana Pawła II, prosiliśmy Boga o jego beatyfikację, zaś śp. o. Eugeniusza Śliwkę SVD, niezłomnego animatora i promotora misji, jak i też inicjatora i organizatora pierwszych trzech spotkań modlitewnych, by Bóg obdarzył go życiem wiecznym. Dzięki Polskiej Prowincji Zgromadzenia Słowa Bożego oraz Przyjaciołom i Dobrodziejom Misji z Rodziny Arnoldowej możemy cieszyć się z misyjnego wotum w postaci monumentu z brązu, II Tajemnica Bolesna Stacji Różańcowej: „Biczowanie Pana Jezusa”, który 3 V 2004 roku został wzniesiony i poświecony na Jasnogórskich Błoniach. Tam też delegacja złożyła kwiaty i zapaliła znicze.

Czuwanie modlitewne na Jasnej Górze zostało zorganizowane przez Referat Misyjny Księży Werbistów w Pieniężnie na czele z Dyrektorem o. Wiesławem Dudarem SVD oraz przez Misyjne Seminarium Duchowne Księży Werbistów w Pieniężnie, jak i też dzięki zaangażowaniu współbraci i sióstr z różnych części kraju. A przede wszystkim dzięki obecności Przyjaciół i Dobrodziejów Misji z Rodziny Arnoldowej, którzy przybyli na Jasną Górę z duszpasterzami.

Pierwsza część czuwania modlitewnego przebiegała w Sali Papieskiej na Jasnej Górze i miała na celu zapoznać całą Rodzinę Arnoldową z obecną sytuacją misyjną oraz licznymi dziełami, które podejmują trzy Zgromadzenia misyjne założone przez św. Arnolda Janssena. I tak o. Konrad Keler SVD, Wicegenerał Zgromadzenia Słowa Bożego, nakreślił perspektywy działalności misyjnej Zgromadzenia Słowa Bożego w XXI wieku; o. Szczepan Szpyra, Rektor Misyjnego Seminarium Duchownego Księży Werbistów w Pieniężnie, zapoznał uczestników spotkania z formacją duchowo – intelektualną w MSD Księży Werbistów w Pieniężnie; o. Tomasz Szyszka SVD, Sekretarz ds. Misji Polskiej Prowincji Zgromadzenia Słowa Bożego, wskazał na wielkie zaangażowanie współpracowników świeckich w Dziele Misyjnym Księży Werbistów w Polsce; s. Miriam Długosz SSpS, Przełożona Prowincjalna Polskiej Prowincji Zgromadzenia Sióstr Służebnic Ducha Świętego, przybliżyła sylwetkę s. Józefy Stenmanns w jej kroczeniu ku świętości; zaś ks. prałat Jan Piotrowski, Dyrektor Papieskich Dzieł Misyjnych w Polsce i ks. Jan Wnęk – Dyrektor Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie, w wystosowanym przesłaniu do uczestników czuwania Misyjnej Rodziny Arnoldowej, dziękowali za troskę o dzieło misyjne Kościoła i tak liczne przybycie do Jasnogórskiej Pani. Przygotowano również projekcję filmu: „Żegnamy Cię Ojcze Eugeniuszu”, co pozwoliło jeszcze raz duchowo przeżyć tamten pamiętny dzień, w którym pożegnaliśmy naszego współbrata. Z powodu niesprzyjającej aury Nabożeństwo Drogi Krzyżowej i intencji misji odbyło się w Sali Papieskiej, a nie na wałach, jak wcześniej planowano. Bardzo ciepło został odebrany występ kleryckiego zespołu z Pieniężna „Querido Matias”, który zatroszczył się o wytworzenie niepowtarzalnej atmosfery i poczucia, iż stanowimy naprawdę jedną Misyjną Rodzinę Świętego Arnolda.

Druga część czuwania miała miejsce w Kaplicy Cudownego Obrazu. Po Apelu Jasnogórskim i odśpiewaniu hymnu Bogurodzica, o. Konrad Keler SVD, Wicegenerał Zgromadzenia Słowa Bożego, dokonał Aktu zawierzenia Maryi, Matce Boga i Matce wszystkich ludzi. Po 130 latach działalności ewangelizacyjnej na całym świecie wraz z współpracownikami i dobrodziejami, dzięki którym misjonarze mogą być świadkami i głosicielami Chrystusa w prawie w 70 krajach, w „pokornej zadumie mamy szukać natchnienia i siły w wypełnianiu misji Twojego Syna, jakim jest ewangelizacja świata”. Ponadto „oczekując rozpoczęcia Kapituły Generalnej Zgromadzenia Słowa Bożego w Rzymie, prosimy Cię Pani Jasnogórska, byś pomagała wszystkim werbistom jak najwierniej odczytać Boże plany naszego misyjnego powołania w naszej Ojczyźnie, jak i też na całym świecie”. Padły również mocne słowa w kierunku chrześcijańskiej Europy, która „coraz to bardziej zapomina o swoich korzeniach i krąży po omacku, szukając swojej nowej tożsamości bez Twojego Syna Jezusa Chrystusa, bez Boga”.

Klęcząc przed Czarną Madonną, polecaliśmy w modlitwie różańcowej, Koronce do Miłosierdzia Bożego, w Godzinkach o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny, w modlitwie Liturgii Godzin, jak i w zanoszonych prywatnych modlitwach, wszystkie sprawy Kościoła, szczególnie prosząc o nowe powołania kapłańskie, zakonne i misyjne, o błogosławieniu dziełu św. Arnolda. Podczas nocnego czuwania wysłuchaliśmy trzech konferencji: o. Ireneusz Piskorek SVD, Prowincjał Polskiej Prowincji Zgromadzenia Słowa Bożego, przybliżył tradycyjne i współczesne formy pracy polskich werbistów; o. Jan Wróblewski, Rektor Domu Misyjnego Św. Ducha w Warszawie, przypomniał misyjny testament Jana Pawła II – „Otwórzcie drzwi Chrystusowi”; o. Henryk Kałuża SVD, Dyrektor Centrum Duchowości Księży Werbistów w Nysie, podprowadzał nas ku „Maryi, Królowej Męczenników”.

Tej nocy kilku misjonarzy dzieliło się swoim doświadczeniem misyjnym, by „zarazić” nas duchem misyjnym i poczuć się odpowiedzialnym za dzieło misyjne Kościoła: o. Jan Kozłowski SVD – Indonezja; dk Maciej Suszczyński SVD – Brazylia; kl. Azalekor Kossi Firmin SVD – Togo; kl. Anthony Erragundi SVD – Indie.

Dziękczynna Eucharystia Rodziny Arnoldowej była sparowana o północy w Kaplicy Cudownego Obrazu pod przewodnictwem o. Konrada Kelera SVD. W wygłoszonej homilii pytał się „jak najwierniej i najlepiej głosić Ewangelię światu oraz być jej czytelnymi świadkami”. Powtórzył za ojcem św. Janem Pawłem II, iż: „Człowiek współczesny bardziej wierzy świadkom, aniżeli nauczycielom, bardziej doświadczeniu, aniżeli doktrynie, bardziej życiu i faktom, aniżeli teoriom”. O. Keler przywołał także osobę o. Mariana Żelazka SVD, jako doskonały przykład człowieka dialogu, który w Puri w Indiach, w centrum hinduistycznej religijności, poprzez codzienny dialog, postawę służby Bogu i ludziom zaskarbił sobie nie tylko szacunek, ale i sympatię przedstawicieli hinduizmu. To misjonarz, któremu daleko jest od nawracania i stawiania się w pozycji lepszego, lecz poprzez miłość i służbę Bogu i ludziom, stał się dla nas świadkiem dialogu miłości. Niestety, podczas naszego Jasnogórskiego czuwania, Pan Bóg powołał go do Domu Ojca.