Początki w Pieniężnie

     Św. o. Arnold Janssen Założyciel Werbistów, poszukiwał młodych ludzi, którzy poszliby na krańce świata i głosili Ewangelię Jezusa Chrystusa. Szczególnie mocno zależało mu na kandydatach ze środowisk katolickich. Do takich zaliczał tereny Warmii. W 1907 r. podjął starania o placówkę werbistowską na tym obszarze. Kuria we Fromborku wystąpiła w 1914 r. z ofertą odstąpienia Zgromadzeniu Słowa Bożego letniego pałacu biskupiego w Smolajnach. Transakcja nie doszła jednak do skutku. W 1916 r. Brat Zygmunt, kolporter czasopism werbistowskich, znalazł kilka ofert dotyczących przyszłego domu misyjnego na Warmii, Za najlepszą uznano posiadłość bezdzietnego małżeństwa Krugerów w miasteczku Mehlsack /prawdopodobnie od staropruskiej nazwy Melcekuke: Malte-Malko-zarośla, drzewo; Kuke- Kauks- diabeł, czart, czyli "Czarci las"/, obecnie Pieniężno.
     Pieniężno położone jest w pasie Wzniesień Górowskich (Wyżyna Stablaku) nad rzeką Wałszą. Pradolina rzeki Wałszy jest unikatowym w skali europejskiej, polodowcowym rezerwatem przyrody Po dziś dzień stanowi wspaniałą atrakcję turystyczną.
     Pierwsze zapisy dotyczące Pieniężna pochodzą z 1282 r., zaś prawa miejskie uzyskało najprawdopodobniej w roku 1312. W tym roku powstał kościół parafialny p.w. Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Na przełomie XIV i XV wieku miasto stało się ważnym ośrodkiem administracyjnym na Warmii. Na zamku kapitulnym w Pieniężnie przebywał między innymi Mikołaj Kopernik, jako administrator dóbr kapituły lego pobyt odnotowano tu w październiku 1518 r. w marcu 1519 r.Liczne wojny jakie nawiedziły Warmię nie oszczędziły też Pieniężna. Miasto wielokrotnie było niszczone, grabione i podpalane. Po zaborze Warmii przez Prusy, w Pieniężnie osiedlili się pierwsi protestanci. W 1844 r. przystąpiono do budowy zboru protestanckiego, którą ukończono w 1851 r. Po II wojnie światowej ze zboru zachowała się jedynie wieża. Działania wojenne stały się wielkim dramatem dla miasta i jego mieszkańców. Pieniężno liczyło przed 1944 r. ok. 5 tys. mieszkańców. Posiadało 6 restauracji, 3 banki, 3 hotele i pensjonat, sanatorium, hurtownię tytoniu, 3 księgarnie, 3 ślusarnie, 3 drogerie, 7 stolarni, 3 wypożyczalnie samochodów, 2 cukiernie i 9 składów tekstylnych. Wielki nalot na Królewiec (Kaliningrad) w dniu 31.08.1940 r. okazał się także tragiczny dla Pieniężna, gdyż zmienił miasto w gruzy i popiół. Mieszkańcy musieli uciekać. Ocalały jedynie: kościoły, część zamku kapitulnego i kilkanaście budynków. Po wojnie miasto zostało zamieszkane przez ludność napływową i zaczęto się powoli odbudowywać. Obecnie liczy ok. 4 tys. mieszkańców.