Nowy etap w historii domu św. Wojciecha

     Po wojnie dom przejęli werbiści polscy. Jako pierwsi, jesienią 1945 r. przybyli tu.O. Bolesław Cisz i br. Jan Bruski. Na stałe osiadł w Pieniężnie w 1946 r O. Paweł Kośnik. Dom był bardzo zniszczony i trzeba go było remontować. Oddawano go do użytku etapami. Do roku 1948 było tu nadal niższe seminarium duchowne. Decyzją przełożonych Polskiej Prowincji Zgromadzenia Słowa Bożego postanowiono, że od jesieni 1948 r. Dom św. Wojciecha będzie Wyższym Seminarium Duchownym Werbistów w Polsce.
     Przez ponad pięćdziesiąt lat seminarium werbistowskie w Pieniężnie dało Kościołowi ponad 600 misjonarzy - kapłanów i braci zakonnych - którzy pracowali i pracują w 60 krajach świata.  Trzech spośród nich zostało biskupami: bp Wilhelm Kurtz w Kundiawie (Nowa Gwinea), bp Julian Gbur we Lwowie (Ukraina) dla katolików obrządku greko - katolickiego, bp Jerzy Mazur w Irkucku (Rosja). Werbiści poza zwykłą pracą misjonarską rozwijają apostolat biblijny angażują się w środki przekazu, zajmują się prowadzeniem szkół, szpitali i ośrodków zdrowia. Włączają się także w problemy sprawiedliwości i pokoju na świecie, w opcje na rzecz ubogich, uraz w sprawy integracji ze stworzeniem. Ponadto prowadzą działalność redakcyjną i wydawniczą, są wykładowcami na uniwersytetach. Do tych wszystkich zadań i posług przyszli misjonarze werbiści przygotowują się w Misyjnym Seminarium Duchownym w Pieniężnie.


     Powojenni rektorzy Domu Św. Wojciecha w Pieniężnie: