|
|
Nowy etap w historii domu św. Wojciecha
Po wojnie dom przejęli werbiści polscy. Jako
pierwsi, jesienią 1945 r. przybyli tu.O. Bolesław Cisz i br. Jan
Bruski. Na stałe osiadł w Pieniężnie w 1946 r O. Paweł Kośnik. Dom
był bardzo zniszczony i trzeba go było remontować. Oddawano go do użytku
etapami. Do roku 1948 było tu nadal niższe seminarium duchowne. Decyzją
przełożonych Polskiej Prowincji Zgromadzenia Słowa Bożego
postanowiono, że od jesieni 1948 r. Dom św. Wojciecha będzie Wyższym
Seminarium Duchownym Werbistów w Polsce.
Przez ponad pięćdziesiąt lat
seminarium werbistowskie w Pieniężnie dało Kościołowi ponad 600
misjonarzy - kapłanów i braci zakonnych - którzy pracowali i pracują
w 60 krajach świata. Trzech spośród nich zostało biskupami: bp
Wilhelm Kurtz w Kundiawie (Nowa Gwinea), bp Julian Gbur we Lwowie
(Ukraina) dla katolików obrządku greko - katolickiego, bp Jerzy Mazur
w Irkucku (Rosja). Werbiści poza zwykłą pracą misjonarską rozwijają
apostolat biblijny angażują się w
środki przekazu, zajmują się
prowadzeniem szkół, szpitali i ośrodków zdrowia. Włączają się
także w problemy sprawiedliwości i pokoju na świecie, w opcje na
rzecz ubogich, uraz w sprawy integracji ze stworzeniem. Ponadto prowadzą
działalność redakcyjną i wydawniczą, są wykładowcami na
uniwersytetach. Do tych wszystkich zadań i posług przyszli misjonarze
werbiści przygotowują się w Misyjnym Seminarium Duchownym w Pieniężnie.
Powojenni rektorzy Domu Św. Wojciecha w Pieniężnie:
O. Paweł Kośnik
O. Jan Chodzidło
O. Sylwester Pietruszka
O. Bruno Kozieł
O. Jacek Kubica
O. Alfons Boniewicz
O. Alojzy Motyka
O. Feliks Gosieniecki
O.Władysław Kowalak
O. Kazimierz Stankowski
O. Marian Faliszek
O. Waldemar Wesoły
O. Marian Faliszek
O. Stanisław Piotrowski
O. Ireneusz Piskorek
O. Jan Wróblewski
O. Szczepan Szpyra |
1946 - 1948
1948 - 1951
1951 - 1954
1954 - 1957
1957 - 1960
1960 - 1963
1963 - 1966
1966 - 1969
1969 - 1972
1972 - 1978
1978 - 1981
1981 - 1984
1984 - 1986
1986 - 1992
1992 - 1998
1998 - 2004
2004 -
|
|
|