W piękny czwartkowy dzień była wielka imprezka

Nie mogła przeszkodzić nam nawet w nodze pinezka

Bo oto rodzina z Kolonii razem świętowała

W wielu konkurencjach się ze sobą zmagała

Czasowi fratrzy pokonali 6:1 braci swych wieczystych

Na stołach było wiele smacznych potraw mięsistych

Pierwszak Chrupek wygrał konkurs strzelania

A jego kursowy Liwar rowerowe zmagania

Kaloszem najdalej rzucił Marcin z przedostatniego roku

Chyba wszyscy byli z tego powodu w niezłym szoku

Zgadywankę o naszej chacie Mario wygrał

Już teraz Naikonkiem fotki będzie cykał

W przeciąganiu liny na ojców mocnych nie było

I bez kontuzji na I teologii się nie obyło

Był świniak smażony, dewolaje i pomidory

Jeśli chodzi o kalorie w tym dniu don’t łory!

I tak do wieczorka przy grillu się posiedziało

A niektórym nawet i dłużej się zasiedziało

Ale najważniejsze, że rodzinka Arnoldowa się piknie scalała

Św. Arnolda Krewniacy znowu do akcji ruszyli

Parę worków krwi od siebie wymusili

Tym razem szefowe z Braniewa do nas przyjechały

Żwawo z całym sprzętem do salki misyjnej wjechały

Muzyczka nam tanecznie przygrywała

Pani szefowa dane sumiennie spisywała

Wszyscy w szesnastu się zgromadzili

Kolejką na pewno sobie nie wadzili

Była ekipa krewniaków i dołączyli się nowi

Na pewno nasza ciecz komuś życie odnowi

Młodsi, starsi fratrzy dzielnie krew oddawali

Także wieczyści misjonarze igłom się poddawali

Przy kawce, mineralnej śmiechu dużo było

I tak to właśnie wszystko się dziś odbyło

A my Was do odwiedzin Braniewa zapraszamy

Oddawaniem krwi w żadnym wypadku nie nastraszamy

Bo odwiedzić krwiodawstwo fajna sprawa

I oczywiście jest czekoladowa odprawa!

Łohohohoho ależ u nas ludzi się nazbierało

Ponad 160 ziomków po trawce biegało

To dzieciaki ze swymi rodzinkami rozrabiały

I oczywiście Braci Kleryków przy ognisku rozbawiały

Po raz pierwszy one właśnie Pana Jezusa przyjęły

I u Werbistów to wydarzenie świętować zaczęły

Była Eucharystia, śpiewy i piękne kazanie

I niemałe kilkugodzinne rozrabianie

Graliśmy w nogę, zajadaliśmy lody

A przy ognichu wypiliśmy trochę wody

Zwiedziliśmy oczywiście muzeum misyjne

I też ruszyliśmy na Wietnamskie ścieżki misyjne

Też muzyczka nam ładnie przygrywała

A w siatę żadna drużyna nie przegrywała

Było śmiechu, rozmów i radości wiele

Przy wiosennym słońcu trawiaste ziele

A na koniec szefowie prezenty dostali

I dzieciaki klerykom piosenką dziękowali…

Łohohohoho ależ u nas ludzi się nazbierało

Ponad 160 ziomków po trawce biegało

To dzieciaki ze swymi rodzinkami rozrabiały

I oczywiście Braci Kleryków przy ognisku rozbawiały

Po raz pierwszy one właśnie Pana Jezusa przyjęły

I u Werbistów to wydarzenie świętować zaczęły

Była Eucharystia, śpiewy i piękne kazanie

I niemałe kilkugodzinne rozrabianie

Graliśmy w nogę, zajadaliśmy lody

A przy ognichu wypiliśmy trochę wody

Zwiedziliśmy oczywiście muzeum misyjne

I też ruszyliśmy na Wietnamskie ścieżki misyjne

Też muzyczka nam ładnie przygrywała

A w siatę żadna drużyna nie przegrywała

Było śmiechu, rozmów i radości wiele

Przy wiosennym słońcu trawiaste ziele

A na koniec szefowie prezenty dostali

I dzieciaki klerykom piosenką dziękowali…

W środowy poranek, gdy grzecznie siedzieliśmy sobie na wykładach, dostaliśmy rozkaz natychmiastowego opuszczenia naszych drogich studenckich sal… Oczywiście, ku zdumieniu ale i radości wszystkich, polecenie wykonaliśmy bez głosu sprzeciwu. Sprawcami niecodziennego, a jakże pozytywnego zamieszania okazali się panowie ze straży pożarnej. Ogłosili oni próby ewakuacji w wypadku większego ognia w klasztorku. A że my sumienni i grzeczni zakonnicy jesteśmy, to i szybko podłapaliśmy jak nie „stracić swego życia” z powodu ognia i potencjalnego pożaru. Ale oczywiście, że i wyjątkowi i zwariowani zakonnicy też jesteśmy, to kilku z nas ratowało się na swój sposób- pijąc kawkę w kawiarence, sprawdzając miękkość poduszek w swoich klasztornych łożach czy odrabiając zaległe english zadanie… A wieść gminna niesie, że tak dobrze opanowaliśmy ćwiczenia przeciwpożarowe, że tylko frater Artur miałby szanse na przeżycie, gdyby co nieco gorącego nas zaskoczyło…

W piękne i słoneczne popołudnie (7 kwietnia), grupa kleryków wystartowała w biegu na dystansie 2,8 km. Uczestnicy minimaratonu mieli za zadanie dobiec do mostu w Pieniężnie i wrócić do seminarium. Był to krótki odcinek, ale trasa biegła przez teren pagórkowaty, pełen zakrętów i innych utrudnień, stąd śmiało można rzec, iż zakrawało to na prawdziwy maraton. W ten sposób seniorzy sportu, Willian i Anthony, chcieli sprawdzić kondycję młodych seminarzystów, którzy przygotowują się do rozgrywek piłkarskich. Tak się złożyło, że na każdego maratończyka przypadało po dwóch kibiców, w tym osobisty trener. Ponadto, gdyby ktoś opadł z sił, a ostatnie metry przed metą były wyjątkowo trudne, to miał zagwarantowany środek transportu do seminarium. Maraton wygrali: M. Ostrycharz, W. Pawłowski i R. Kordonskyy, którzy otrzymali cenne upominki.